Brief Pierre 8 november 1999

Hallo!

Het is vandaag juist een maand geleden dat ik terug kwam in Congo. Je vraagt je af waar blijft de tijd. Een maand in festiviteiten verlopen.

In Kin was het even uitkijken naar de koffers, die zonder problemen door de douane gingen. Om middernacht afgezet op de procuur waar ik mijn eerste fles Primus bier dronk.

Op 5 oktober rond 12 uur 's middags landde ik op het vliegveld van Tshikapa. Het had er al dagen op rij geregend en de wegen waren zo slecht dat er geen auto tot aan het vliegplein kon komen. Het bericht dat ik die dag zou aankomen, had Gerrit van Oers te laat bereikt.

Op het vliegveld waren wel de chauffeur en de kok van Gerrit aanwezig. Die twee zetten me achter op een versleten Yamaha-175cc-motor. Zo bereikte ik via een wilde rit door de modder en langs een doolhof van wegen de brug over de Kasayi-rivier. Ik riskeerde hierbij mijn benen! De motorrijder deed alsof ik al jaren gewend was achterop mee te rijden.

Te voet ging ik verder. De brug was kapot en ze vroegen me of ik geen onderdelen had. Maar ik zei dat dit mijn aankomst was. Veel mensen kenden me terug en groeten me hartelijk.

En zo ging ik te voet de berg op, op weg naar de parochie van Gerrit van Oers, hijgend als een paard en zwetend, totdat ik totaal doorweekt was. Bij Gerrit wachtte me gelukkig een glas Primus om het waterniveau weer wat op peil te brengen. In de kerk waren al mijn pasteurs naar de Conferentie aan het luisteren. Het werd een hartelijk weerzien. De presidente Catherina van Tfudivenu was er ook.

Na het eten beslisten mijn pasteurs wat we gingen doen. Gerrit bracht ons met zijn auto naar de Kasayi-brug. Daar waagden we voor 4 Francs Congolais in een prauw met buitenboordmotor de oversteek.

Op het kruispunt waar je afdaalt naar de rivier de Tshikapa, stuurden we Pasteur Kadima vooruit om een taxi te zoeken. Onderwijl deden we ons eerste café aan. De taxi kwam maar had geen remmen en reed zo de berm in. Gelukkig was er nog een Toyota die ons naar Dibumba kon brengen.

Het feest brak helemaal los toen voorbij St. André naar de markt van Dibumba reden. Het was een gejoel en vreugdekreten klonken van alle kanten. Het leek wel de intocht van Jezus in Jeruzalem!

Aangekomen op mijn parochie brak het feest helemaal los. Heel wat mensen hadden me helemaal niet meer verwacht. Zowat heel de maand vierden we mijn thuiskomst. Elke beweging deed haar best en sleepte van alles aan om me te begroeten.

Tussen alle festiviteiten door maakte ik het financiële rapport 1999 en het budget 2000 voor de Paters Scheutisten. Hopelijk lukt het om nog wat subsidie te krijgen want het is in de huidige situatie praktisch onmogelijk om rond te komen.

Ondertussen repareerde Kabanza de versterker van de kerk die het nu weer redelijk doet en verder nam hij nog een zestal versterkers van Sasa Tchokwe onder handen. Dat kostte me een hoop geld, maar je redt het orkest van een gewisse ondergang.

Verder is het hier tamelijk rustig. Memisa zegde ons hfl. 6000 toe om medicijnen te kunnen kopen voor de kraamkliniek. Goed nieuws.

Alles draait weer: het elektriciteitsaggregaat, de landrover, de DAF. Beste mensen van Alva: een stuk brug ligt al klaar voor mijn huis!

Tot een volgende keer.

Pierre

Pierre Sonnemans
Tshikapa, Congo