Brief Pierre 23 maart 2000

Ik heb vandaag geweldig nieuws. We kregen namelijk uit Nederland het bericht dat de Wilde Ganzen het project van Amama Tfudivenu hebben geadopteerd! Tfudivenu is in de zevende hemel en wil snel met de bouw van de klaslokalen beginnen. Ik kocht al cement en golfplaten voor de groep.

Verder is het hier tamelijk rustig, alhoewel de oorlog nog lang niet voorbij is. De achterbrug van de DAF ligt inmiddels in de procuur in Kinshasa, maar hij is te zwaar om hem per Antonov naar Tshikapa te vliegen. Ik schreef je reeds dat alle dozen van de vakantie aankwamen, behalve twee CB-zenders en wat potten en pannen. Jammer van de zenders, want die hadden we juist nodig. Ik zoek ook nog steeds een PC, bij voorkeur een laptop, voor de vertaalcommissie. Heeft iemand in Nederland er misschien eentje over?

De DAF werkt nog steeds. We verdienen niet veel geld ermee, maar beter weinig dan niets. De laatste dagen rijd ik veel op de Yamaha. Je bent veel sneller ter plaatse dan met de auto en je hebt niet het probleem dat je telkens mensen moet meepakken. Gisteren met Pasteur Pulumba naar het centrum geweest. Het is de laatste dagen snikheet. Je moet dus veel (duur) bier drinken om het inwendige niveau op peil te houden. Mijn oude Honda doet het ook weer en raast met veel geweld over de vele gaten en kuilen.

Gisteren haalde ik Pulumba op in zijn school om een gesprek te voeren met onze econoon in Kananga, over het project van Wilde Ganzen. We moesten wachten tot 11 uur. Twee flessen Primus-bier gedronken. Daarna de zaak geregeld. In het Centre dronken we nog twee flessen, en daarna nog twee bij Abbé Keshilemba en om het af te leren nog twee bij moederste overste van de zwarte zusters. Deze laatste vier waren niet gekoeld. Pulumba hing als een zak patatten achter op de Yamaha, maar ik kreeg hem heelhuids thuis! Groeten aan alle bekenden.

Pierre Sonnemans
Tshikapa, Congo